Artikel uit AD HAAGSE COURANT

Ter illustratie

Kamerverhuur in Den Haag wordt nauwelijks gescreend op witwassen

De gemeente maakt nauwelijks gebruik van mogelijkheden om te controleren of de vele nieuwe kamerverhuurpanden niet met zwart geld zijn gekocht. Een speciale screening daarvoor is in vijf jaar maar een handvol keren ingezet.

AD Haagsche Courant, Jan-Willem Navis 02-11-2019

Het lijkt misschien vreemd dat we de wet zo weinig gebruiken, maar dat is het niet

Woordvoerder van Boudewijn Revis

Sinds 2015 kan de gemeente aan de hand van de wet Bibob aan vastgoedeigenaren vragen hoe ze aan het geld komen waarmee ze panden kopen. Dit kan als ze een vergunning aanvragen. Als uit de antwoorden blijkt dat iets niet pluis lijkt, en er sprake kan zijn van witwassen, dan mag de gemeente de vergunning weigeren.

In 2015 werden twee vergunningen geweigerd aan de hand van de wet. Daarna is in 2017 nog één vergunning ingetrokken van een verhuurder die op de radar van de gemeente kwam.

Leyenburg

Een woordvoerder van wethouder Revis: ,,Het lijkt misschien vreemd dat we de wet zo weinig gebruiken, maar dat is het niet. De eigenaren die risico lopen door Bibob, zitten niet meer in de kamerverhuur, omdat ze daarvoor een vergunning nodig hebben.”

Bij shortstay verhuur en het splitsen van woningen is niet één keer gekeken naar de herkomst van het geld. ,,Die vergunningen vormen geen aanleiding voor Bibob-toetsen, tenzij de aanvrager hiertoe aanleiding geeft. Dat is tot nu toe niet gebeurd.”

Deze constatering is opmerkelijk, nu uit onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek en het ministerie van Binnenlandse Zaken blijkt dat er juist in Den Haag veel woningeigenaren zijn die meerdere panden hebben, zonder dat ze aantoonbaar genoeg verdienen om die huizen te kopen. Zo is in enkele wijken 2 tot 3 procent van de woningen in bezit van veroordeelden voor een ernstig vermogensdelict.

Den Haag is steeds meer in trek bij beleggers, die pandjes kopen om er kamers in te verhuren. De afgelopen drie maanden werd alleen al in de wijk Leyenburg gemiddeld elke dag een vergunning afgegeven voor het verhuren van een kamer. Sinds de zomer is het aantal verleende vergunningen flink gestegen.

Brandbrief

Het wijkberaad Leyenburg heeft opnieuw een brandbrief geschreven aan het stadsbestuur. ,,Bewoners klagen massaal over de overlast en de aantasting van het leefgenot.” Ook staat de sociale cohesie in de wijk onder druk, omdat de arbeidsmigranten die veelal komen te wonen in de kamers, niet integreren en vaak ook snel weer verhuizen. Ook is er geluidsoverlast doordat veel mensen dicht op elkaar wonen in oude huizen.

Het wijkberaad vraagt echter al een jaar om maatregelen van de gemeente om de wildgroei aan kamertjes in te tomen. Revis wil daar nog niet aan. Hij wacht eerst tot in het eerste kwartaal van volgend jaar een nieuwe telling wordt gedaan van het aantal kamerpanden per stadsdeel.

In de gemeenteraad keerde deze zomer Groep de Mos, de grootste partij van de stad, zich tegen de verkamering in de wijk. Eerder deden enkele andere fracties dat ook al.